«

»

aug 22

Bericht afdrukken

Epilepsie oorzaak: epileptische aanval soorten epilepsie oorzaak epilepsie symptomen en behandeling

In dit artikel schrijf ik over epilepsie en hierbij komen de volgende thema’s voor, wat is epilepsie, wat is de oorzaak van epilepsie, welke symptomen heeft epilepsie, hoe stelt men een diagnose, wat zijn de mogelijke behandelingen van epilepsie, wat kan of moet ik doen tijdens een aanval van epilepsie en wat moet men zeker niet doen bij een aanval van epilepsie.

Epilepsie oorzaak

Epilepsie oorzaak: epileptische aanval soorten epilepsie oorzaak epilepsie symptomen en behandeling

Men krijgt aanvallen, die ook wel insulten worden genoemd, als men last heeft van epileptie. Er kunnen veel oorzaken voor epilepsie zijn en hierdoor kunnen de epileptische aanvallen per persoon heel erg verschillen. De regelmaat van de aanval en de soort aanval zijn van de oorzaak afhankelijk.

Wat is epilepsie

Epilepsie wordt ook wel een vallende ziekte genoemd, het is een aandoening van de hersenen die veel voorkomt en het uit zich in aanvallen. Er treed tijdens een epileptische aanval in de hersenactiviteit een kortdurende storing op en die zorgt voor ontregeling en verwarring.

De hersenen bestaan uit ontelbare hersencellen en deze geven onderling door middel van neurotransmitters (chemische stoffen) en stroomstootjes (electrische impulsen) signalen aan elkaar door. Als er hierin door welke reden dan ook een ontregeling plaats vindt, dan kan dit een plotselinge en overmatige uitstorting van hersencellen tot gevolg hebben en dit uit zich dan in een epileptische aanval. Door middel van een electro-encefalogram (een EEG) is deze ontlading van de hersenen te meten. Aan epilepsie lijden van de volwassen mensen ongeveer 1 op de 200 en hun eerste aanval treed bij 70 procent hiervan op voor de twintigste verjaardag. Naarmate men ouder wordt neemt de hoeveelheid en de heftigheid van de aanvallen bij velen af en de ervaring is dat dit bij mensen die de eerste aanval erg jong kregen zeker zo is.

Verschillende soorten epilepsie

Men kan epilepsie in twee hoofdgroepen onderverdelen en die zijn gegeneraliseerde epilepsie en partiële epilepsie. Deze twee hoofdgroepen kunnen ook weer in vele verschillende soorten aanvallen worden onderverdeeld. De stoornis betreft bij gegeneraliseerde epilepsie het rechter en het linkergedeelte van de hersenen, en dus de gehele hersenen. Er treedt bij gegeneraliseerde epilepsie altijd bewustzijnsverlies op en dat betekent dus dat de getroffene zich niets meer van het gebeurde weet te herinneren. Het begin ligt bij partiële epilepsie in een bepaald gedeelte van de hersenen. Als de plaatselijke ontlading zich naar de gehele hersenen uitbreidt , dan kan een partiële epileptische aanval in een ‘secundair’ gegeneraliseerde aanval overgaan. Dit wordt zo genoemd omdat het overgaan van de aanval in een grote aanval pas in de tweede plaats gebeurd.

Partiële epilepsie onderverdeeld in verschillende soorten

Partiële epilepsie kan worden onderverdelen in:

  • Eenvoudig partiële aanvallen
  • Complex partiële aanvallen
  • Locatie gebonden kinderepileptie
  • Status epilepticus
  • Secundair gegeneraliseerde aanvallen

Epilepsie eenvoudig partiële aanvallen

Slechts een deel van de hersenen is bij een eenvoudig partiële aanval betrokken. De duur van de aanval kan tussen enige seconden en enkele minuten zijn. Door anderen wordt een lichte aanval vaak niet eens opgemerkt. De getroffene behoudt het bewustzijn tijdens de aanval en kan ook vertellen wat zij/hij meemaakt.

Epilepsie complex partiële aanvallen

Bij complex partiële aanvallen treed altijd een bewustzijnsstoring op en het woord complex duidt er dan ook op dat het bewustzijn tijdens de aanval gedeeltelijk of geheel wegvalt. Bij deze vorm van epilepsie kunnen de symptomen heel verschillend zijn, men zoet de bekende verschijnselen van spierschokken en spierkrampen niet.

Epileptie locatie gebonden kinderepileptie

Voornamelijk bij kinderen in de basisschoolleeftijd komt deze vorm van epileptie voor en meestal verdwijnt die tijdens de puberteit weer. Bij locatie verbonden kinderepileptie ligt bij de Rolandische winding de haard van de aandoening en daarom wordt deze vorm van epileptie ook wel Rolandische epileptie genoemd. Vaak komen deze aanvallen ’s nachts en dan wordt het kind wakker van tintelingen aan meerdere delen van het gezicht, die zich een enkele keer uitbreiden naar het gehele lichaam of de benen of/en armen. Dan gaat het kind kwijlen en kan het niet spreken, maar bijna altijd blijft het bewustzijn wel goed. Het is ook geen wonder dat een aanval gepaard gaat met veel angst. De keren dat deze aanvallen voorkomen en de het verloop ervan verschilt per kind. Soms zijn er gevallen waar medische hulp nodig is.

Epilepsie status epilepticus

Eigenlijk is status epilepticus geen soort aanval, maar wordt een aanval of een reeks van opeenvolgende aanvallen zo genoemd als deze langer dan 30 minuten duren. Dit kan bij alle soorten van epileptie voorkomen, maar gelukkig gebeurd het maar heel zelden. Het te plotseling stoppen met medicatie tegen epilepsie kan hiervan een oorzaak zijn. Medisch ingrijpen kan vanwege zuurstoftekort noodzaak zijn. Alleen in overleg met de arts kan afbouw van medicatie gebeuren.

Epileptische aanvallen secundair gegeneraliseerde aanvallen

Breidt de plaatselijke ontlading van een partiële aanval zich tot de gehele hersenen uit dan wordt dit een secundair gegeneraliseerde aanval genoemd. Het woord secundair staat ervoor omdat deze aanval niet direct een gegeneraliseerde aanval is, maar pas in tweede instantie.

Gegeneraliseerde epilepsie kunnen we onderverdelen in

  • Absence betekent afwezigheid, absences komen voornamelijk tijdens de kinderleeftijd voor en het zijn heel licht verlopende aanvallen. Bij deze aanvallen begint en eindigt bewustzijnsverlies zeer plotseling en voor omstanders is het in veel gevallen niet eens echt merkbaar. Het kind reageert even niet op zijn omgeving, het staart voor zich uit en het lijkt of het eventjes wegdroomt. Het kan zijn dat de ogen even weg draaien of het kan ook dat het met de ogen knippert. Het achter- of vooroverbuigen van het hoofd en lichte schokken in de handen kunnen zich ook als symptomen voordoen. Het kind gaat na de aanval gewoon met wat het aan het doen was verder.
  • Bij atypische absences zijn het begin en het einde van een aanval minder plotseling. Spiertrekkingen, spierkrampen en automatismen zijn bij deze vorm van epilepsie aanvullende symptomen.
  • Het begin van atonische aanvallen is heel plotseling, en de getroffene kan in elkaar zakken in verband met verslapping van de spieren. Om te proberen ernstig hoofdletsel te voorkomen is het aan te raden om een valhelm te dragen.
  • Tonisch-clonische aanvallen worden ook wel grote aanvallen genoemd. Hoewel dit niet de meest voorkomende soort van aanvallen is, het is wel de meest bekende vorm van epilepsie. In veel gevallen begint een aanval als een partiële aanval en gaat het later in een secundair gegeneraliseerde aanval over. Met schokken en verkramping van de spieren gaan deze aanvallen gepaard.
  • Clonische aanvallen zijn eigen tonisch-clonische aanvallen zonder krampen, en zijn heel zeldzaam. Bij deze aanvallen verliest men in veel gevallen het bewustzijn, hiervan gaat het herstel echter vrij snel. De aanvallen gaan wel met spierschokken gepaard en vaak komen ze seriegewijs.
  • Bij tonische aanvallen treden spierschokken niet op, maar ze gaan wel gepaard met sterke spierkrampen. Het bewustzijn verliest men en in veel gevallen verstijfd men in een vreemde houding. Men kan in staande houding voorover vallen. Herstel gaat na de aanval heel vlug.
  • Bij myoclonieën trekken de spieren in benen en armen zich plotseling samen waardoor dan schokjes optreden. Deze duren heel kort en zijn dikwijls slecht of helemaal niet waarneembaar. In sommige gvallen is het maar een schokje, maar het kan ook een hele serie schokjes zijn. Het kan ook zijn dat het gehele lichaam erbij betrokken raakt. Er bestaat kans op een valpartij wanneer het een hevig schokje is. Meestal duren myoclonische aanvallen kort en ook het herstel verloopt zeer snel.
  • Het meest komen myoclonische absences bij kinderen van tussen de 2 en de 12 jaar voor. Bij deze aanvallen zijn het opvallende de heftige spierschokken rond de mond, in de benen en in de armen, en in de schouders. Het bewustzijnverlies is heel wat minder erg dan bij normale absences. Door heftige schokken kan het kind vallen. Er treed bij 40 procent van de gevallen ook een verstandelijke achteruitgang op. Behandeling is zelfs met behulp van moderne medicatie nog niet echt een succes. In sommige gevallen is er een overgang naar het Syndroom van Lennox-Gastaut.
  • Ook bij gegeneraliseerde aanvallen van epilepsie kan status epilepticus voorkomen. Bij de onderverdeling van partiële aanvallen hierboven kan hierover meer informatie gevonden worden.

Oorzaak van epilepsie

Er ontstaat in de hersenen een ontlading van hersencellen, door verstoring van de hersenactiviteiten, die zich tijdens een epileptische aanval uiten, hierin ligt de oorzaak van epilepsie. Men spreekt van epilepsie als men een stoornis in de hersenen heeft die regelmatig aanvallen veroorzaakt. Hersenziekte, hersenbeschadiging of aanleg kunnen de oorzaken voor epilepsie zijn. Er zijn ook oorzaken, zoals bijvorbeeld, medicijnmisbruik, hoofdverwondingen, beroerte, infectie, koortsstuipen bij kinderen, een plotselinge verandering van het hartritme of een laag bloedsuikergehalt, die aanvallen die op een epileptische aanval lijken kunnen veroorzaken, maar die geen epileptische aanval zijn.

Een epileptische aanval kan ook door uitlokkingsfactoren veroorzaakt worden, zulk een aanval noemt men dan een gelegenheidsaanval en omdat de kans op herhaling relatief klein is behoeven deze aanvallen in de meeste gevallen geen behandeling. Hormonale veranderingen, koorts als men ziek is, overgevoeligheid voor licht, overmatialcoholgebruiken emotionele stress kunnen bijvoorbeeld uitlokkongsfactoren van zulk een aanval zijn.

Epilepsie symptomen

Spierkrampen, spierschokken, valpartijen, spiersamentrekkingen, afwezigheid, verminderd bewustzijn, bewustzijnverlies, overgeven, vreemde geuren ruiken, blauw gezicht door zuurstoftekort, urine laten lopen, storingen op het gebied van proeven, ruiken en zien, prikkelende ledematen smakkende geluiden maken, waggelend lopen, knipperende ogen, achter- of vooroverbuigen van het hoofd, staren en wegdraaiende ogen zijn syptomen die onder andere voor kunnen komen bij epilepsie.

Diagnose epilepsie

Na één aanval is het nog niet mogelijk om de diagnose epilepsie te stellen, want soortgelijke aanvallen kunnen door vele andere oorzaken veroorzaakt worden. Als men vermoedt dat men met een aanval van epilepsie te doen heeft dan zijn er meerdere onderzoeksmethoden die gebruikt kunnen worden zoals bijvoorbeeld:

  • Het EEG (electro-encefalogram), door middel van elekroden die op de schedel zijn vastgemaakt word de hersenactiviteit onderzocht. Een nadeel van het EEG is dat enkel de hersenactiviteit van het moment wordt weergegeven en wat eerder is gebeurd kan dus niet worden achterhaald. Door middel van een draagbaar EEG apparaat kan men soms tijdens de dagelijkse bezigheden de hersenactiviteit registreren.
  • CT-scans, CT is een afkorting en betekent gecomputeriseerde tomografie. Men maakt met deze scans röntgenfoto’s van de hersenen vanuit meerdere invalshoeken en zo kunnen ‘plakjes’ van de hersenen via de computer nader bekeken worden.
  • MRI, MRI is een afkorting en betekent magnetic resonance imaging. Hierbij kan men zonder het gebruik van straling een beeld van de hersenen weergeven.
  • De twee onderzoeksmethoden die laatstgenoemd zijn kunnen in de hersenen de plaatsen die voor de aanvallen verantwoordelijk zijn aanwijzen.
  • Om mogelijke andere oorzaken uit te sluiten wordt bloedonderzoek gebruikt.

De behandeling van epilepsie

Er is tot nu toenog geen mogelijkheid om epilepsie te genezen, maar door het gebruik van medicijnen kunnen rond de 80 procent van de mensen die epilepsie hebben hun aanvallen wel onder controle houden. Anti-epileptica zijn de medicijnen die het meeste tegen epilepsie gebruikt worden. Men kan als men al twee tot vier jaar geen aanval gehad heeft proberen om het medicijngebruik te stoppen of op zijn minst te verminderen, het is wel heel belangrijk om dit enkel en alleen in overleg met de arts te doen. Dit lukt in ongeveer 75 procent van de gevallen vrij aardig. Er zijn ook andere behandelingen mogelijk: verandering van levensstijl kan heel wat helpen en bij een klein deel van de epileptici kan een operatie ook helpen. Als men verandering, verbetering, in de levensstijl wil brengen dan zijn daar heel wat mogelijkheden voor zoals bijvoorbeeld goed slapen, aanpassing van de voeding, leren omgaan met stress, stressvermindering, eventueel vermindering van medicijngebruik en vermindering of vermeiding van eventueel alcoholgebruik. Er zijn ook alternatieve methoden die kunnen helpen bij het ontspannen, voorbeelden daarvan zijn massage, yoga en meditatie, dit is belangrijk want er komen in het algemeen  circa 30 procent meer aanvallen voor in tijden van spanning. Aromatherapie en acupunctuur kunnen ook heel zinvol zijn. Een ‘ketogeen’ dieet kan bij kinderen baat hebben, deze methode wordt in ons land wel niet zo veel gebruikt maar in Amerika schrijven artsen dit dikwijls voor bij kinderen die van epileptische aanvallen last hebben. Een ‘ketogeen’ dieet is arm aan koolhydraten en eiwitten en rijk aan oliën en vetten, er is bij dit dieet ook een calorie- en vochtbeperking. Hierbij zijn zorgvuldoge mediche begeleiding, een goede voorbereiding en volhouden heel belangrijk. Met behulp van dit dieet kunnen sommige kinderen hun epileptische aanvallen heel wat beter onder controle krijgen en houden dan door het gebruik van de normale medicijnen.

Wat kan men doen tijdens een epileptie-aanval

  • Kleding die strak rond de hals zit losmaken
  • Om verwondingen te voorkomen obstakels verwijderen
  • Eventueel onder het hoofd van de patiënt een kussen leggen
  • De patiënt niet alleen laten
  • De patiënt om haar of hem gerust te stellen rustig toespreken
  • De patiënt in de stabiele zijligging leggen als hij of zij gevallen is en met de ademhaling moeite heeft
  • Wanneer de aanval lang duurt, meer dan een paar minuten, en als er steeds nieuwe aanvallen komen de ambulance zo snel mogelijk bellen.
  • Als de patiënt zich niets meer over de aanval gebeurd is als die over is dan hem of haar duidelijk en rustig het gebeurde vertellen.

Wat moet men zeker niet doen bij een epileptische aanval

  • De duur en de heftigheid van de aanval niet proberen te bekorten door de patiënt in bedrang te houden en te proberen de schokken tegen te gaan
  • De patiënt geen drinken geven
  • Om een eventuele tongbeet te voorkomen de mond van de patiënt niet met geweld proberen open te breken
  • De patiënt rustig laten liggen en tenzij er gevaar dreigt deze niet verplaatsen

Permanente koppeling naar dit artikel: http://voedingssupplementenbestellen.nl/epilepsie-oorzaak/

Handigheden bij het koken kokenKoken 1

1 ping

  1. Epilepsie oorzaak: epileptische aanval soorten epilepsie oorzaak epilepsie symptomen en behandeling | Mijn verhalenwebsite

    […] Bron : http://voedingssupplementenbestellen.nl/epilepsie-oorzaak/ […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>